Tagarchief: heij w.

Leda en de zwaan – Steenwijk

Hildo Krop Museum, Steenwijk

jaren ’50 (?)

leda en de zwaan - foto: loek van vlerken 07.05.2018leda en de zwaan - foto: loek van vlerken 07.05.2018leda en de zwaan - foto: loek van vlerken 07.05.2018

polychroom geglazuurd keramiek, 10 cm

 

Leda is een bekend figuur uit de Griekse mythologie. Deze bekendheid ontleent zij aan het verhaal ‘Leda en de zwaan’. De oppergod Zeus was verliefd op Leda, maar kon haar niet verleiden een keer geslachtsgemeenschap met hem te hebben. Om zijn doel te bereiken veranderde hij zichzelf in een zwaan en overweldigde Leda.
Door de eeuwen heen heeft dit klassieke thema ontelbare kunstenaars geïnspireerd, zoals Michelangelo, Leonardo da Vinci, Matisse, Dali, Cézanne en Brancusi. Hildo Krop maakte op dit thema  in ieder geval twee plastiekjes, vermoedelijk in de jaren vijftig van de vorige eeuw, waarvan er één deel uitmaakt van de collectie van het  Hildo Krop Museum in Steenwijk.
Dit werk is niet opgenomen in de oeuvrecatalogus Lagerweij-Polak.

bron: Hildo Krop Keramiek, Wim Heij, 2015

V 171 – Johan Wertheim – Steenwijk

Hildo Krop Museum, Steenwijk

1958 – 59

johan wertheim - foto: loek van vlerken 07.05.2018johan wertheim - foto: loek van vlerken 07.05.2018johan wertheim - foto: loek van vlerken 07.05.2018johan wertheim - foto: loek van vlerken 07.05.2018

terracotta, 18 cm

Johan Wertheim (1898-1977) was in zijn tijd een bekende beeldhouwer, vooral als portrettist. Ook als cultuurondernemer heeft hij zich bijzonder onderscheiden; hij was de initiatiefnemer van de succesvolle Stichting Openbaar Kunstbezit. Wekelijks werd op de radio en later ook op televisie een kunstwerk besproken waarvan de abonnees tevoren een reproductie thuis gestuurd hadden gekregen.
Aan het eind van de jaren vijftig maakte Hildo Krop van deze Johan ‘Jobs’ Wertheim een klein figuurportret. Wim Heij schrijft over dit beeldje in de uitgave ‘Portretten’  (2011) van het Hildo Krop Museum: “Het is zonder meer frappant hoe Krop in een beeldje van slechts achttien cm hoog, door het een bepaalde houding te geven, de totale mens Wertheim heeft weten te typeren”.
Dit figuurportret in terracotta behoord zonder meer tot het beste wat Krop als portrettist heeft gemaakt en bevindt zich in de collectie van het  Hildo Krop Museum in Steenwijk.

bron: Portretten, Wim Heij, 2011

Tapir en miereneter, Steenwijk

Hildo Krop Museum, Steenwijk

1927 (of later)

tapir - foto: loek van vlerken 26.03.2018tapir - foto: loek van vlerken 26.03.2018tapir - foto: loek van vlerken 26.03.2018
tapir

miereneter - foto: loek van vlerken 26.03.2018miereneter - foto: loek van vlerken 26.03.2018
miereneter

polychroom geglazuurd keramiek, resp. 4 en 3,5 cm

 

Voor zijn in 1919 geboren zoontje Johan boetseerde Hildo Krop een olifantje. Vanwege zijn ontwerpen voor de Steenwijkse keramiekfabriek ESKAF, kwam hij op het idee om dit boetseerwerkje te bakken. Bij gebrek aan beter deed hij dit in een potkachel. Het resultaat was verre van optimaal en hij besloot lessen te gaan volgen bij de docent/keramist Bert Nienhuis (1873-1960). Ook kocht hij een op kolen gestookte oventje waarmee hij ging experimenteren. Vanaf 1927 produceerde hij een grote hoeveelheid kleine keramische werkjes, waaronder veel dierfiguurtjes. Voor het vervaardigen  van veel exotische dieren, zoals deze tapir en miereneter, had hij veel voorbeelden op loopafstand. De dierentuin Artis bevond zich namelijk vlak achter zijn atelier aan de Plantage Middenlaan. Regelmatig was hij hier te vinden om schetsen te maken van de meest uiteenlopende diersoorten.

bron: Hildo Krop – keramiek, Wim Heij, 2015

V 75 – Portret Karel B. (Bendien) – Steenwijk

1929

Hildo Krop Museum,  Steenwijk

karel bendien - foto: loek van vlerken 26.03.2018karel bendien - foto: loek van vlerken 26.03.2018karel bendien - foto: loek van vlerken 26.03.2018karel bendien - foto: loek van vlerken 26.03.2018

 

brons, 36 cm

 

Hildo Krop kwam al vanaf zijn academietijd veelvuldig bij de familie Bendien over de vloer. Hij was enige tijd verloofd met Celina Bendien. Met Celina’s broer Jacob Bendien, de schilder, was Krop ook  goed bevriend. Aan het begin van hun kunstenaarsbestaan gingen de twee regelmatig op pad om buiten te tekenen. Vader Karel Bendien portretteerde Krop in 1929. Er bestaan twee bronzen exemplaren van het ‘Portret Karel B.’, waarvan er een in het bezit is van het Hildo Krop Museum te Steenwijk.

bron: Hildo Krop Portretten, Wim Heij, 2011

V 80 – Doodsportret Erich Wichman – Utrecht / Steenwijk

1929

doodsportret erich wichman terracotta 1 - foto loek van vlerken 26.03.2018doodsportret erich wichman terracotta 2 - foto loek van vlerken 26.03.2018wichman brons - foto loek van vlerken 16.03.2018

1 ex. terracotta, 1 ex. brons, 14 x 39 x 43 cm

terracotta: Hildo Krop Museum, Steenwijk
brons: Centraal Museum, Utrecht


Van de overleden Utrechter Erich Wichman (1890-1929) maakte Hildo Krop een doodsportret in terracotta en brons. Dit portret boetseerde Krop naar een foto van de overleden Wichman.
In het bijzonder het gedrag van Wichman en zijn persoonlijkheid zorgden er voor dat deze beeldende kunstenaar en begaafde literator/polemist bij zijn leven al een legende was. Hij kleedde zich als een dandy, verheerlijkte het alcoholisme als levensstijl en beschimpte in zijn spotschriften zo ongeveer alles en iedereen. Na zijn dood raakte Wichman, vanwege zijn betoonde sympathie voor het fascisme van Mussolini, zeer omstreden. De nog uit de begintijd van De Kring daterende vriendschap was kennelijk zo sterk  dat de antifascist Krop dit maar op de koop toe nam.

De foto van het bronzen exemplaar is genomen tijdens de opening van de tentoonstelling Erich Wichman, vrije radicaal  in het Centraal Museum te Utrecht. Deze tentoonstelling werd gehouden van 16 maart t/m 24 juni 2018.

bron: Hildo Krop Portretten, Wim Heij, 2011

V 176 – Opvliegende roofvogel – Steenwijk

1961

Hildo Krop Museum, Steenwijk

opvliegende roofvogel - foto: loek van vlerken 28.08.2017wit-donkergroengeaderd marmer, 16,5 cm

 

Hildo Krop maakte in zijn leven uitsluitend figuratieve beelden. Toch was hij geen tegenstander van meer experimentele, naar de abstractie neigende vormen van de beeldhouwkunst. Dit is bijvoorbeeld te zien in zijn opvliegende roofvogel uit 1961. Het marmer van het achterlijf en de poten van de vogel zijn slechts een aanzetting, vrij grof en bijna onbewerkt. Fraai is overigens het effect van de donkergroene aders van het marmer in de vleugelpartijen, die snelheid suggereren.
Een beeldhouwwerk was, in de visie van Krop, pas een kunstwerk als het meer was dan een bewerkt stuk steen of brons. Het moet iets uitstralen, iets symboliseren en een vorm hebben die gevoelens en/of verlangens bij mensen losmaken. Zijn credo was dat kunst en gemeenschap onverbrekelijk met elkaar verbonden dienen te zijn. Een kunstenaar is een dienaar van de gemeenschap.

bron: De mens en kunstenaar Hildo Krop – Wim Heij, 2006

V 167 – Isidore Opsomer – Steenwijk

Hildo Krop Museum, Steenwijk

1953

isidore opsomer - foto: loek van vlerken 28.08.2017
verzilverd gips, 97 cm

In 1953 maakte Hildo Krop een portretkop (36 cm) in terracotta (V 165) van zijn vriend, de Vlaamse (portret-)schilder baron Isidore Opsomer (1878-1967).
v165 isidore opsomer - foto hildo krop portretten 2011
foto: Hildo Krop Museum, Steenwijk

Vrijwel direct hierna verbeeldde hij de schilder nog eens groot en zittend in bureaustoel met uitgestreken rechterhand met potlood (V 167). Over dit figuurportret schreef de Nederlandse kunstcriticus W. Jos de Gruyter in 1954: “Ik ken nauwelijks een andere beeldhouwer, die zo sterk het zitten van zijn gestalte beklemtoont als Krop. Het staan of zitten van de figuur heeft voor hem een even fundamentele waarde als het man- of vrouw-zijn”. De stadsarchitect ir. J. Leupen over dit zelfde beeld: “Massaal, in grote vormen opgebouwd zit de ronde Vlaming aan de arbeid, de spirituele kop strak op zijn werk gericht, terwijl met een zeker en dwingend gebaar van de rechter naar voren gestrekte alm een krachtige toets op het denkbeeldige doek wordt geplaatst. Met welk een creatieve kracht wordt hier een creatieve geest verbeeld”.

Isidore Opsomer had op zijn beurt in 1952 al een portret geschilderd van Hildo Krop. Dit doek (olieverf – 44 x 53 cm) is naast Krop’s zittende beeld Opsomer, te bewonderen in het Hildo Krop Museum in Steenwijk.
portret van hildo krop, 1952 door baron isidore opsomer - foto loek van vlerken 28.08.2017

Het Singermuseum te Laren en Stedelijk Museum te Schiedam bezitten een bronzen exemplaar van de zittende Opsomer. In welke collectie Krop’s portretkop (V 165) van de Belgische schilder zich bevindt is niet bekend.

bron: Hildo Krop Portretten – Hildo Krop Museum, Wim Heij, 2011

Reliëfportret Tom – Steenwijk

Hildo Krop Museum, Steenwijk

ca.1910

tom schilperoort - foto: loek van vlerken 28.08.2017
gips, 24 cm

 

Rond 1910 maakte Hildo Krop dit reliëfportret van Tom Schilperoort (1882-1930). De twee zagen elkaar regelmatig in het zogeheten ‘Jopie-hol’, een klein huisje in een zijsteeg van de Leidsegracht, waar Jopie Breemer woonde. Dit bouwvallige onderkomen met een gecombineerde zit-, eet- en slaapkamer,  ‘… was ingericht met den smaak van menschen, die geen geld hebben – er hingen dus lappen’. Het was een rendez-vous van de Amsterdamse bohème en kan gezien worden als een voorloper van de Amsterdamse kunstenaarssociëteit De Kring. Elke woensdag en vrijdag organiseerde Jopie Breemer in zijn ‘hol’ zogenaamde ‘ontboezemingsavonden’. Dat waren avonden met thee, véél thee, apenootjes en roddels, imitaties en veel ‘diepe’ gesprekken. Tot deze ‘Jopianen’ behoorden naast Krop en Schilperoort o.a. Jacob Bendien, John Rädecker, Joan van der Mey, Michel de Klerk en Piet Kramer. Maar ook schrijvers, musici, acteurs en journalisten behoorden tot de regelmatige gasten. Tom Schilperoort was een flamboyante journalist die in Schoorl woonde en door sommigen wordt gezien als de man die model zou hebben gestaan voor Japi in het verhaal ‘De Uitvreter’ van Nescio. Hij heeft er in ieder geval wel voor gezorgd dat Pablo Picasso enige weken in Noord-Holland verbleef.
Schilperoort was in 1904, als correspondent van de NRC en De Telegraaf, naar Parijs afgereisd om er verslag te doen over het culturele leven in de Franse hoofdstad. In die tijd waren veel, ook Nederlandse, kunstenaars in Parijs werkzaam:  onder andere Otto van Rees en Kees van Dongen. Via hen ontmoette hij Picasso. In het voorjaar van 1905 nodigde hij de jonge Spaanse  kunstenaar (op dat moment 23 jaar) uit om samen naar Schoorl te gaan waar Schilperoort een huisje had gehuurd. In juni van dat jaar reisden beiden met de trein naar Alkmaar. Enige dagen bracht Picasso bij Schilperoort door maar de woning was te klein om er ongestoord te kunnen werken. Daarom nam de schilder zijn intrek in het pension van Dieuwertje de Geus in Schoorldam. De ongetrouwde Dieuwertje zou naakt voor Picasso hebben geposeerd hetgeen destijds in het dorp tot heel veel praatjes zou hebben geleid.

la belle hollandaise, picasso
La belle Hollandaise, Picasso
foto: collectie Queensland Art Gallery, Brisbane, Australië 

De Alkmaarse publicist Kees Komen verhaalt in Picasso in Holland-Parijs Schoorldam 1905 de commotie die het verblijf van de schilder in het landelijke plaatsje met zich meebracht. Uit Picasso’s korte verblijf in Noord-Holland zijn in ieder geval twee schilderijen bekend. Of er werkelijk sprake was van een diepgaande vriendschap tussen Picasso en Schilperoort valt te betwijfelen. Alles wijst er op dat er van een dergelijke relatie na 1905 niet veel meer over was.

tom schilperoort ca. 1915 - foto: nrc handelsblad 12.04.1991
Tom Schilperoort ca. 1915
foto: NRC Handelsblad 12.04.1991

Het reliëfportret van Tom Schilperoort is in het bezit van het Hildo Krop Museum in Steenwijk.
Het schilderij  ‘La Belle Hollandaise’ van Picasso uit, 1905 was in de zomer van 2016 in het Stedelijk Museum Alkmaar te zien, samen met de andere werken die Picasso tijdens zijn verblijf in Nederland vervaardigde. Het werk bevindt zich in de collectie van Queensland Art Gallery, Brisbane, Australië.

bronnen:
De ontboezemingsbundel van Jopie Breemer – inleiding Gerrit Komrij, 1998
John Rädecker, De droom van het levende beeld, Ype Koopmans – 2006
Hildo Krop, Portretten – Wim Heij, 2011
Hildo Krop, Ontwerpen, schetsen en afgietsels van gips – Wim Heij, 2017

V 46 – Steigerend paardje – Steenwijk

Hildo Krop Museum, Steenwijk

ca. 1924

steigerend paardje - studie in terracotta - coll. hildo krop museum - foto: loek van vlerken 10.07.2017
studie – terracotta, ca. 8 cm

Dit terracotta beeldje van een steigerend paardje maakte Hildo Krop waarschijnlijk als voorstudie voor het marmeren paardje dat hij in 1924 maakte. Ook een travertin exemplaar van dit paardje uit 1939, voor Krop’s buitenhuisje in Schoorl, heeft deze studie als voorbeeld.   Het Hildo Krop Museum verwierf dit terracotta beeldje eind juni 2017, bij de opening van de tentoonstelling ‘Hildo Krop – Ontwerpen, schetsen en afgietsels van gips’  als geschenk van onderzoeker, adviseur en beeldenrestaurateur Pier Terwen. Hij kreeg dit beeldje destijds van de erven Krop bij de inventarisatie van Krop’s ateliers als dank voor zijn hulp. Tijdens de openingsrede van Terwen bij genoemde tentoonstelling overhandigde hij het paardje aan Wim Heij, voorzitter van het Hildo Krop Museum, met de woorden dat het beeldje naar zijn mening thuishoort in de collectie van het Hildo Krop Museum, omdat alle beelden en voorstudies uit Krop’s ateliers in de collectie van dit museum zijn ondergebracht.

steigerend paardje - foto: hildo krop-jos de gruyter 1938 - coll: loek van vlerken
foto: ‘Hildo Krop’ – Jos de Gruyter, 1938

Het marmeren paardje (32 cm) bevindt zich in een particuliere verzameling.

springend paardje in schoorl - foto: loek van vlerken 05.01.2018
Het beeldje in travertin aan de gevel van Krop’s buitenhuisje in Schoorl (zie ook B 107).

V 42 – De Omhelzing – Den Haag / Steenwijk

Gemeentemuseum, Den Haag
Hildo Krop Museum, Steenwijk

1923
de omhelzing gem.museum den haag - foto: loek van vlerken 09.01.2018de omhelzing gem.museum den haag - foto: loek van vlerken 09.01.2018de omhelzing gem.museum den haag (detail) - foto: loek van vlerken 09.01.2018
hardsteen, 58 cm (Den Haag)

de omhelzing - foto: loek van vlerken 13.10.2016
de omhelzing - foto: loek van vlerken 13.10.2016 de omhelzing - foto: loek van vlerken 13.10.2016
donkerbruine grès, 45 cm (Steenwijk)

 

De hardstenen uitvoering van Hildo Krop’s  ‘De omhelzing’ uit 1923 maakt deel uit van de collectie van het Gemeentemuseum in Den Haag. De grès-uitvoering*, in het bezit van het Hildo Krop Museum in Steenwijk, is enkele centimeters kleiner en heeft op de voet de meegegoten signatuur van Krop. Aan de binnenzijde staat ESKAF Steenwijk gekrast. Mogelijk dat dit ontwerp bedoeld was als bekroning van een trappaal of als eindstuk van een balustrade, gezien het ontluchtingsgaatje aan de bovenzijde voor als de bodem ingemetseld zou worden. Van een dergelijke toepassing is echter niets bekend.

* grès is extra heet gebakken klei tot op een temperatuur waarop het net niet smelt (sinteren) waardoor de buitenlaag zeer hard wordt.

bron: Hildo Krop Keramiek, Wim Heij

V 4 – Meisjesportret L.C. Varekamp – Steenwijk

Hildo Krop Museum,  Steenwijk

1912-13

leentje varekamp - foto: loek van vlerken 16.03.2012 leentje varekamp - foto: loek van vlerken 16.03.2012leentje varekamp - foto: loek van vlerken 16.03.2012
leentje varekamp - foto: loek van vlerken 16.03.2012
gips, 38 cm

Dit uit 1912/13 daterende beeldje van Leentje Varekamp is in niet onbelangrijke mate bepalend geweest voor de succesvolle carrière van Hildo Krop. Wie was Leentje Varekamp? Leentje was de dochter van de binnenvaartreder Piet Varekamp. Hij was, evenals Hildo Krop en de architect Piet Kramer een frequent bezoeker van het zogenoemde ‘Jopie-hol’. Dit was het huis van de bohémien-dichter Jopie Breemer in een zijsteeg van de Amsterdamse Leidsegracht. Het was een ontmoetingsplaats van kunstenaars, wetenschappers en schrijvers. Kramer raakte geïnteresseerd in het werk van Krop en na het zien van het meisjesportret van Leentje Varekamp vroeg de architect of hij een gevelsteen wilde ontwerpen voor zijn gebouw van de Bond van Mindere Marine Personeel in Den Helder. Ook introduceerde Kramer hem bij de J. M. van der Mey, de architect  van het nog te bouwen Scheepvaarthuis. Via Van der Mey kwam het contact tot stand met H. A. van den Eijnde, de eerstverantwoordelijke beeldhouwer van het Scheepvaarthuis. Het door Krop, als assistent van Van den Eijnde, vervaardigde beeldhouwwerk aan het Scheepvaarthuis, trok dermate de aandacht van het gemeentebestuur van Amsterdam, dat men hem een parttime dienstverband aanbood.
Misschien was zonder dit gipsen kopje van Leentje Varekamp, Hildo Krop nooit de uiteindelijke Stadsbeeldhouwer van Amsterdam geworden.

In de monografie ‘Hildo Krop’ van E.J. Lagerweij-Polak wordt gemeld dat er twee exemplaren van dit gipsen beeldje zijn afgegoten. Dit werd door de dochter van Leentje bevestigd. Zoals zij ook wist aan te geven dat het zo goed als zeker is dat het tweede exemplaar in het voormalige Nederlands Indië is achtergebleven, zo niet verloren gegaan.
Haar grootvader, Piet Varekamp, was op een zeker moment met zijn gezin naar Nederlands Indië gegaan met de beide beelden van zijn dochter Leentje. Eén exemplaar is later met Leentje teruggekomen naar Nederland.

bron: Wim Heij, Hildo Krop Museum, Steenwijk

Stadsbeeldhouwer van Amsterdam

wapen van amsterdam - foto: loek van vlerken Al snel na zijn opleiding aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam, maakte Hildo Krop naam en werd hem door de gemeente Amsterdam een dienstverband aangeboden. Een dienstverband dat, op een onderbreking tijdens de Tweede Wereldoorlog na, nooit meer werd gewijzigd. Na veertig jaar voor de hoofdstad te hebben gewerkt, kreeg Krop in 1956 officieel de eretitel Stadsbeeldhouwer van Amsterdam.

Gedurende deze periode zijn heel veel werken tot stand gekomen. Men treft ze vooral aan bij scholen, bruggen en andere openbare gebouwen in de stadsuitbreidingswijken die tussen de beide wereldoorlogen werden gebouwd.
Begin twintigste eeuw werden in Amsterdam in deze nieuwe wijken, maar ook in het centrum, vanwege de toename van het verkeer, veel bruggen gebouwd en verbouwd. Aan deze bruggen werd heel vaak beeldhouwwerk toegepast. Voor meer dan twintig bruggen, bijna allemaal ontworpen door de architect Kramer (die evenals Krop een dienstverband had bij dezelfde gemeentelijke dienst), heeft Krop beeldhouwwerk gemaakt.

Eind 2012 verscheen een rijk geïllustreerde boekje Hildo Krop: stadsbeeldhouwer van Amsterdam van Loek van Vlerken en Wim Heij, een uitgave van het  Hildo Krop Museum – Steenwijk. Het werd uitgegeven naar aanleiding van de gelijknamige tentoonstelling van het Hildo Krop Museum in Rams Woerthe, Steenwijk (juni 2012-eind 2013).
In 2018 verscheen de derde, verbeterde druk.

Loek van Vlerken / Wim Heij - foto: loek van vlerken .

Impressie van de tentoonstelling HILDO KROP – STADSBEELDHOUWER VAN AMSTERDAM (juni 2012-eind 2013) met foto’s van Loek van Vlerken:

tentoonstelling hildo krop stadsbeeldhouwer van amsterdam - foto: loek van vlerken

tentoonstelling hildo krop stadsbeeldhouwer van amsterdam - foto: loek van vlerken    tentoonstelling hildo krop stadsbeeldhouwer van amsterdam - foto: loek van vlerken

tentoonstelling hildo krop stadsbeeldhouwer van amsterdam - foto: loek van vlerken  tentoonstelling hildo krop stadsbeeldhouwer van amsterdam - foto: loek van vlerken

tentoonstelling hildo krop stadsbeeldhouwer van amsterdam - foto: loek van vlerken   tentoonstelling hildo krop, stadsbeeldhouwer van amsterdam - foto: loek van vlerken

.
Bij de tentoonstelling was ook onderstaande film te zien: een dwarsdoorsnede van de beelden van Hildo Krop in Amsterdam:

gazelle transparante achtergrond klein